یک‌سال پسا طالبان؛ دادخواهی‌ زنان باعث شد تا رسمیت جهانی برای طالبان متوقف شود

توسط Hoda Khamosh

«دیدگاه» بیان‌گر نظریات صاحب‌نظران است و آماج‌نیوز در این مورد «پالیسی توازن» را دنبال می‌کند و از دیدگاه تمامی طرف‌ها استقبال و نشر می‌کند.

یک‌سال از تاریخ سیاه و ورود طالبان به کابل می‌گذرد، از سرنوشت به حجر رفته زنان در عصر مدرن که دنیا با حقوق بشر و برابری زن و مرد شکل گرفته است؛ اما افغانستان هنوز با بیداری در فرهنگ مدنیت و اساس علم و فرهنگ دوباره به عقب برگشت و زنان به‌طور وحشیانه و هدف‌مند سانسور شدند و در چهارچوب خانه قرار گرفتند.

۱۵ آگست تاریخ تکرار نشدنی و غم‌انگیز زنان در افغانستان است، تاریخی که درب مکتب‌ها و دانش‌گاه‌ها به‌روی آن‌ها بسته شد و زنان با محرومیت‌ها و حذف‌های نظام‌مند از جامعه بیرون رانده شدند.

درست زمانی یادم می‌آید که چگونه اولین قدم برای حذف زنان گذاشته شد، آن شب مرگ‌بار با شلیک‌های هوایی بعد از سقوط مزارشریف شاهد ورود طالبان به کابل بودیم؛ همه به‌طور وحشت‌ناک و ترس و هراس به سمت فرودگاه در حرکت بودند و عده‌ای نیز در کنج دنج خانه‌های شان پناه گرفته بودند.

یک هفته سکوت یک هفته خاموشی و یک هفته پناه گرفتن در پناه‌گاه‌های پنهان و پوشیده قرار گرفتند و اقدام اول برای پوشاندن صورت شهر شروع شد، اقدام بعدی برای بستن درب مکتب‌ها، آرایش‌گاه‌ها و بستن اداره‌های کاری و تا نهایت اقدام پوشیدن حجاب‌اجباری برای زنان و قتل‌های مرموز و هدف‌مند افراد نظامی شروع شد. طالبان با اعلان عفو عمومی سر صدها نفر را بریدند و به سینه جوانان وطن به گلوله شلیک کردند.

تا این‌که نخستین اقدام و اعلان کابینه زنان آگاه را بیدار ساخت و مرگ تدریجی‌ای که آنان را در پستوی خانه وا داشته بود به خیابان کشید تا بتوانند از این طریق صدای مردم و صدای زنان و یک نسل خاموش و فردپاشیده شوند که آن‌هم هر روز سرکوب و شلاق و به بند کشیدن به پایان می‌رسید. تا امروز که جنایت‌های فراتر از عفو عمومی راه‌اندازی می‌شود و طالبان با بهانه‌های زیادی در شهر و ولایت سر مردم را می‌برند.

اما این صدا‌ها خاموش نشد و تا امروز که حقیقت طالبان را برای اقدام جهان که برای آن اصلاح‌پزیری می‌خواستند آشکار شد و این صدا‌ها این دادخواهی‌ها باعث شد رسمیت جهانی برای این گروه تروریستی ایستاده شود.

اما آن‌ها (طالبان) یک کشور را با ظلم و ستم در گرو گرفتند و هیچ اقدام لازمی برای عملی‌کردن و پایان ظلم و ستم گذاشته نشده است.

تحریم‌های وضع‌شده برای اقدام سفر رهبران طالبان نیز مثل هر اقدامی آن‌ها را ظالم‌تر و وحشی‌تر به تصویر کشیده است و صورت اصلی آن‌‌ها را با حضور الظواهری پدر تروریستان در افغانستان آشکار شد.

ترس بر این است که آن‌ها با استفاده از اقدام‌های لازم در درست داشته و گرسنه‌گی مردم به تروریست‌پروری شروع کرده و این عامل بدبختی و بنیاد تروریست‌پروری در افغانستان خواهد شد که خطر آن نه تنها به افغانستان بل‌که به منطقه و جهان خواهد بود و روزی شاهد بدبختی‌ خواهیم شد که جمع‌کردن دامن آن بر ما سخت و دشوار خواهد شد.

پست‌های مرتبط

نظر بگذارید